Paardenbeleving met Yvonne Bazuin

Korte Verhalen

Juli 2012

Een recente lesklant van mij heeft vorig jaar een paard van een manege gekocht. Het dier heeft problemen met haar ogen. 1 Oog is al blind en het andere oog ziet ook niet erg scherp meer. Het bijzondere is dat je eigenlijk toch alles met het dier kan doen. De (bijna) blindheid staat haar niet in de weg om te genieten van iedere dag op haar nieuwe stal. Ze heeft ook een nieuw vriendje waarmee ze binnenkort in een speciaal voor hun afgezet stukje land kan. Ik gun ze nog jaren plezier met elkaar!

Juni 2012

Deze maand stond in het teken van het land. Diverse lesklanten en ik ook, hebben hun paard even vrijaf gegeven en lekker in het land laten resetten. Ik kan uren doorbrengen aan de rand van het land en naar die grazende dieren kijken. Heerlijk genieten.

Mei 2012

Lesgeven blijft improviseren. Dan staan we klaar om te gaan werken. Een  knappe merrie van de Hofstede, mijn jonge lesklant en ik. We willen de stal uitlopen naar de kleine buitenbak....en dan......KABOEM......een geweldig onweer en een regenbui waar je al nat van wordt als je ernaar kijkt!!
Even gewacht en toch de oversteek naar de overdekte bak gemaakt. Deur open van de bak om de combinatie erdoor te laten......loopt er nog een paard achteraan.....oeps....
Het bleek dat haar boksdeur niet goed dicht zat en ze wilde ook wel mee doen. Tja, even wachten op minder vallend water en de merrie maar weer teruggebracht naar haar box. Wel verder een heerlijke les gehad.

April 2012

Yippie!! Het betere weer komt er weer aan!
Weer heerlijk buitenrijden in een lentezonnetje. Wat hebben we het toch goed met onze paarden....

Maart 2012

Ik werk al een poosje met een leuke combinatie met een bonte pony. De eigenaressen en haar bijrijdster lessen beide bij mij. 
De pony is nu behoorlijk door zijn pubertijd heen en de ruiters gaan steeds fijner met hem rijden. Wanneer er veel wind staat en ze rijden in de binnenbak, dan wil hij nog wel eens vluchten. Gelukkig is er nu zoveel vertrouwen dat hij daar geen behoefte meer aan heeft en ze fijn door de bak heen dressuren. Het plaatje wordt steeds mooier !!

Februari 2012

Deze maand ben ik een nieuwe combinatie gaan begeleiden. Een tienermeisje met een jonge arabieren merrie. Het is een vreselijk leuke combinatie met veel potentie. Ik ga ervan uit dat deze twee heel veel plezier aan elkaar gaan beleven. 

Januari 2012

Er komen twee ruiters bij mij lessen die nog weinig rij-ervaring hebben. Ik geef hun samen rijles. Eerst een kwartiertje in stap werken en daarna om de beurt aan de longe om de draf onder de knie te krijgen.
Een van de paarden was op een avond een beetje fris. Toen zij net aan de longe was schoot ze er wat vandoor en galoppeerde een paar passen en ......verloor haar ruiter. Dit is nooit leuk, maar gelukkig viel het allemaal mee. De ruiter was flink geschrokken, ook door dat dit de eerste keer was dat zij van een paard viel.
Na het paard even zonder ruiter gelongeerd te hebben ging zij er weer dapper op. De les erna mocht ik het paard het comando "d'rrraf" niet meer geven.....dat moest "errróp" worden.....hihi

December 2011

Deze maand ben ik met mijn merrie terug geweest voor controle bij de dierenarts. In augustus had zij haar knie verdraaid en kniebandjes gescheurd. 
Op de controle scan was een goede verbetering te zien en ik mag weer gewoon stappen en draven met haar. Over een paar weken ook weer galopperen en half 2012 mag ze weer een sprongetje maken. Goed nieuws dus!

November 2011

Iedere week komt er een meneer bij ons vrijwerken meestal met een pony, soms ook met een van de paarden. Soms heeft hij les van mij, maar steeds vaker wil hij zelf het geleerde oefenen en verfijnen. Afgelopen maand wilde hij met de pony gaan vrijwerken toen deze net in de grote bak in een groepje van vier was buiten gezet. Hij ging dus de bak in met zijn leadrope om de pony te pakken, maar die had natuurlijk geproefd van de vrijheid en dacht er anders over. 
Dit resulteerde uiteindelijk in het vrijwerken in de grote bak, tussen de drie anderen door die rustig stonden toe te kijken wat er allemaal gebeurde tussen de man en de pony. Het was mooi om te zien hoe deze twee samenwerkte en in hun eigen bubbeltje zaten. 
De man komt nu ongeveer een jaar. Ik vindt het heerlijk en mooi om te zien hoe het vrijwerken deze man helpt om anders in het leven te staan. Door het vrijwerken houden de paarden hem een spiegel voor die altijd eerlijk maar niet altijd even leuk is. Na het vrijwerken doen we altijd even een bakkie drinken en napraten over de ervaringen met de paarden. Toch kunnen we iedere week fijn het weekend in en nagenieten van wat de paarden ons weer geleerd hebben. 

Oktober 2011

Begin oktober ben ik met een lesklant en haar fantastische frieze merrie naar de veluwe gegaan om daar een aangespannen puzzelrit te rijden. We hadden prachtig weer en een super mooie rit. De eigenaresse heeft het eerste deel zelf gemend en na de pauze was het mijn beurt. Helemaal fantastisch!! Het paard luisterde op de pinken en de geleende marathonwagen lag als een huis op de bospaden. Aan het eind van de dag waren we heerlijk voldaan, maar ook wel een beetje moe hoor....hihi.

September 2011

Begin september kwam er een nieuwe pony bij ons op stal. Een New-Forrest merrie van 18 jaar die alles doet voor een snoepje......en anders niets. Veel verzet en boosheid bij het dier. De eigenaar is met mijn hulp gaan werken met zijn paardje. We zijn  begonnen met vrijwerken en dat kostte best moeite. De pony wilde niet wijken voor ons. Totaal geen respect en vertrouwen kwam van haar kant. Na twee keer vrijwerken werd dit beduidend beter. De eigenaar geeft haar geen eten meer tussendoor en de pony heeft geleerd dat wij haar mogen vertellen waar we heen gaan en hoe snel. Dat was wel anders de eerste keer dat we richting weiland liepen......!!! Ondertussen heeft de eigenaar ook rijlessen en reageerd ook deze pony heel sensibel op de hulpen......en dat in een paar weekjes!!

Augustus 2011

Afgelopen school vakantie hebben we weer een vier-daags ponykamp beleefd op stal. Een stuk of twaalf jonge volwassenen logeerde op de boerderij en hadden een leuk programma met spelletjes en paardrijden. Ik mocht de tweede en vierde dag les geven aan twee groepen. De combinaties waren zeer uiteenlopend, van shetlander tot fries en van handig tot zeer handig. De eerste les hebben we besteed aan de dressuur. Ik heb weer hele mooie dingen zien gebeuren. De tweede les hebben we balkjes gelopen en een klein sprongetje gemaakt. We hebben ontzettend veel lol beleefd.


Op een zomeravond mocht ik bij ons op stal les geven aan een tiener dame met een Friese ruin. Zij rijdt het paard niet vaak maar mag hem "lenen" voor een ponykamp. 
Het galopperen vondt zij nog een beetje spannend en de ruin twijfelde daardoor ook om te gaan galopperen. De eerste keer dat hij over zijn twijfel heen was en rechts netjes aangaloppeerde raakte de jongedame haar beugel kwijt, raakte volledig uit balans en vergat het paard te sturen. De ruin raakte zelf ook uit balans en ging een volte in.....recht op mij af.....en bleef met zijn hoofd tegen mijn borst aan staan, zich afvragend wat de bedoeling hier eigenlijk van was en wat hij nu moest doen......geweldig......de ruiter was nog boven het paard en kon zich herpakken. 
Overigins ging de les hierna een stuk beter en galoppeerde ze er samen lustig op los.

Juni 2011

Sinds december vorig jaar werk ik met een hele leuke e-pony. Het is een zeven jarige ruin die behoorlijk mans was toen we begonnen met lessen. Zodra zijn boks open ging, stormde hij eruit. In de stalgang zette hij ieder paard op zijn nummer door te happen. Hij kon niet op de spuitplaats, gaf geen voeten om uit te krabben, liep met vrijwerken dwars door je heen of haalde uit naar je met zijn achterbenen. Kortam.....niet leuk voor twee jonge tiener dames om mee te werken.
We zijn met vrijwerken begonnen om het wederzijds respect en vertrouwen op te bouwen tussen hem en zijn baasjes. Pas na een paar weken begreep de ruin dat we met hem wilde samenwerken en niet wilde dwingen. Daarna zijn we met rijden begonnen. Hij was troouwens al beleerd, Maar bokte en steigerde zo gemeen dat niemand hem meer wilde rijden.
Met heel veel geduld zijn we met hem gaan rijden en hebben we zijn  grenzen opgezocht zonder hier over te gaan. Zijn gebid is nagekeken, er is voor een bitloos hoofdstel gekozen en de Fysio is er een keer bij geweest.
Inmiddels is het een hele leuke rijpony die steeds braver wordt en ook leuk kan springen. Tegenwoordig kunnen we steeds beter echt trainen met hem...Super!!!

Mei 2011

Op een mooie zaterdagmiddag mocht ik in Den haag een demonstratie vrijwerken geven met een 18-jarige welsh/arabieren ruin.
In de rijbaan hadden we een round-pin gemaakt van ongeveer 15m. doorsnede. Het dier kwam uit de stalgang direct in de cirkel te staan. Ik heb de ruin regelmatig in mijn lessen mee lopen, maar had nog nooit grondwerk met hem gedaan. 
Hij heeft mij en de bezoekers een heel mooie kado gegeven. Het dier reageren zo subtiel en was zo gevoelig voor mijn lichaamstaal......geweldig.
Ook de join-in en join-up liepen vlekkeloos. Wat een fijn gevoel om zo'n dier te mogen leiden op basis van respect en wederzijds vertrouwen. Lief dier.....bedankt voor het zijn........ 

Mei 2011

Onlangs maakte ik samen met een lesklant en haar 6-jarige ruin een buitenritje.
Ik geef haar al les met haar knappe paardje vanaf het moment dat hij beleerd werd.
Met zij drietjes hebben we al veel plezier gehad en het dier komt mij altijd even begroeten voor de aanvang van de les.
Het dier had mij echter alleen nog maar van de grond af mee gemaakt. Het was een hele schok voor hem dat ik op de rug van mijn eigen knappe merrie zat. Mijn klant en ik kregen echt het idee dat hij hierdoor erg in de war was. Hij kon mij nu niet zo gemakkelijk begroeten en deed echt lelijk naar mijn merrie. Voornamelijk wanneer ik hem toesprak vanaf mijn paard. Het was aandoenlijk en mooi om te zien hoe hij bij mij in de buurt probeerde te komen, maar door mijn merrie heel subtiel op zijn plek werd gezet. 
Al met al hadden wij geen saaie buitenrit en werd het heel gezellig voor ons, maar liep de jonge ruin met een pruillip achterop....

november 2010.

Op een manege waar ik les geef hebben we nu een opstelling tijdens de les die we  naar 1 van de paarden genoemd hebben.
Wanneer ik de ruiters vraag in  die opstelliing te gaan staan, gaan alle paarden met hun hoofd tegen de bakwand aan staan aan de korte kant. Behalve het ene paard. Zij kan dan netjes in de overgebleven ruimte galopperen zander zich steeds naast een van de andere paarden te verstoppen.....geweldig...

mei 2010.

pas werd mij gevraagt: Ben jij nu de baas van Klarien.......of is zij de baas van jou?!
Ik weet het antwoord nog niet........:)
 
aug.2009
We zijn onze bijzondere pony aan het beleren in het tuig. Afgelopen vrijdag heb ik alleen met haar gemend op de kar! Dat geeft een geweldig gevoel om zo met je eigen aanspanning te rijden.
Foto's op de foto pagina.

Juni 2009
Een paar maal in de week werk ik met een authistische jangen van 11 jaar. Samen gaan we dan een van mijn paardjes poetsen en beweging geven. Deze jongen werkt nu ruim 8 maanden met mij samen. Het is verbazingwekkend hoe de verandering in zijn houding en concentratie zijn. Hij vindt het geweldig om met Klarien te werken. Klarien is heel sensible en voorzichtig met hem. Een eer om met deze jongen te mogen werken.

aug. 2008
 Een paar maanden geleden kwam er een eigenaresse van een ijslander mij om hulp vragen.
De ijslander had geen lust meer om te werken. Hij stond wat lusteloos in de box en leek zichzelf afgesloten te hebben.
Geen lust om vrij werken en niet onder het zadel.
De eerste les zijn we gaan werken aan het vrijwerken. Het paardje ging ergens in de ruimte staan en week niet voor druk. Wat de eigenaresse ook deed....sterker nog...hij kroop zowat in de eigenaresse. Oeps.
We hebben samen een plan van aanpak opgesteld; dit hield in dat ze iedere dag even met het dier ging vrij werken en alleen maar haar eigen ruimte nam. Elke dag maar een paar minuutjes.
Hij mocht dus zelf niet meer in haar ruimte komen. Binnen minimaal drie meter.
Om alles zijn tijd te geven zouden we om de twee weken lessen.
De tweede les ging al beter. Het dier wist nu dat hij niet bij haar in de buurt mocht komen uit zichzelf. Hij ging nu voor haar stappen en kwam pas op uitnodiging.
Nu zijn we een paar maanden verder. Er staat nu weer een blije ijslander in de box en de eigenaresse heeft ook weer plezier.
Het vrijwerken gaat enorm vooruit. Met hele kleine aanwijzingen maakt hij nu zijn overgangen en galoppeerd zelfs. Ook in het rijden hebben ze weer heel veel plezier. Geweldig dat ik in zo'n proces mocht mee helpen!!!


juli 2007.
Onlangs hebben vrienden van ons hun eerste eigen paard gekocht
. Uiteraard moest ik daar ook kennis mee gaan maken. Het dier staat ongeveer 25 minuten lopen van hun huis vandaan, dus na lekker van het avondeten genoten te hebben zijn we naar de stal gelopen. Onderweg vertelde de nieuwe eigenaren uiteraard niets dan goeds over hun knappe merrie, en terecht.

Bij de stal aangekomen stond daar een prachtig gebouwde, donkerbruine merrie in de boks. Het dier is 14 jaar oud en vooral recreatief gereden. Ik mocht de boks in en de merrie wilde eigenlijk gelijk min of meer door me heen lopen...oeps......rustig aan. Ik kon wel rustig in de boks gaan staan. Hier stond de merrie met een pruillip en dichtgeknepen mond te wachten op wat komen zou.

Van mijn vrienden mocht ik met het dier gaan "werken". Dit hield voor mij in dat ik via T-Team contact wilde maken met het dier. Ik kon haar mond gaan masseren en heel voorzichtig ging ze iets loslaten. Ik kon wat mondwerk doen en zelf haar tandvlees masseren. Hierdoor ging ze lekker kauwen en gapen. Ook kreeg ik hierdoor aandacht van het paard, terwijl ze in eerste instantie alleen aandacht had om naar buiten te gaan. Ook orenwerk vondt ze heerlijk. Na zo even te zijn door gegaan ben ik met het dier in een ruimte van 15 bij 20 gaan vrij werken.

Toen het paard in de afgezette ruimte stond, had ze in eerste instantie meer aandacht voor het beetje gras dat er stond dan voor mij. Er blijven nu eenmaal 2 dingen waar je het moeilijk van wint: voer en soortgenoten.

Door met een geimproviseerde leadrope rond te lopen en een beetje te draaien met de lijn, kreeg ik haar aandacht. De merrie bepaalde graag zelf haar tempo en richting. Ondertusen was er ook dat lekkere gras nog.....poehee.

Al snel kreeg ik echter haar onverdeelde aandacht. Al liep ze nog steeds graag haar eigen tempo en linksom. Na een paar maal halt te hebben gehouden werd ze een beetje uit haar schulp gehaald. Ze ging steeds sneller op mij reageren en begon op een gegeven moment zelfs luid knorrend en met opgeven staart rond te draven. Met zo een gemak en afzet!! Wat een paard!

Natuurlijk ook naar de rechterhand om te werken. Na twee maal duidelijk aangegeven te hebben dat ze echt niet linksom kon, ging ook dit heel makkelijk. Alle tempowisselingen op aangeven van mijn lichaamshouding pakte ze direct op. Echt super!

De eerste keer dat ik haar naar mij uitnodigde, ging ze direct weer staan eten en negeerde ze me weer volkomen. Hierop liet ik haar weer even een paar overgangetjes maken om weer de leiding over te nemen. De tweede uitnodiging was fantastisch. Ze kwam direct naar me toe en bleef op een gepaste afstand staan.

Dit was voldoende voor vandaag. Ik heb haar weer mee genomen naar de box waar ze een stuk blijder keek dan aan het begin van het bezoek. Daar krijg je toch een warm gevoel van.......